Artykuł w trakcie opracowywania - prosimy o cierpliwość!
Artykuł w trakcie opracowywania - prosimy o cierpliwość!
Transplantologia to dział medycyny zajmujący się przeszczepem zarówno komórek, tkanek jak również całych narządów. Jest to niezwykle złożony proces medyczny polegający na pobraniu niezbędnego do przeszczepu materiału, właściwym zabezpieczeniu go, jak również w wielu przypadkach rozdzieleniu pomiędzy konkretne ośrodki transplantacyjne. Z drugiej strony znajduje się potencjalny biorca, który musi zostać odpowiednio przygotowany do transplantacji. Składa się na to zarówno szereg badań i zabiegów przygotowujących organizm do przyjęcia narządu lub tkanki jak również późniejsze leczenie mające za zadanie ograniczenie do minimum ryzyka odrzucenia przeszczepu.
Prekursorem współczesnej transplantologii był A. Carrel, który na początku XX wieku opracował technikę zespolenia naczyń. Przez szereg lat przeprowadzono na świecie wiele niestety nieudanych prób przeszczepu nerki. Prace badawcze i analizy przeprowadzanych transplantacji w końcu pozwoliły stwierdzić, że dotychczasowe niepowodzenia związane były z brakiem zgodności organizmów dawcy i biorcy. W 1954 roku dokonano w Stanach Zjednoczonych pierwszej, udanej operacji przeszczepienia nerki człowiekowi. Od tej pory na świecie wiele ośrodków transplantacyjnych zaczęło przeprowadzać udane przeszczepy różnych narządów. Równolegle na szeroką skalę trwały badania dające podstawy do rozwoju immunologii transplantacyjnej. Wraz z postępem medycznym w tej dziedzinie zaczęły pojawiać się kolejne możliwości, chociaż współczesna transplantologia nadal boryka się z różnego typu problemami. Są to bowiem niezwykle skomplikowane procesy pojawiające się szczególnie przy przeszczepach genetycznie różnych od organizmu biorcy, gdzie niezbędne jest dostosowanie jego układu odpornościowego poprzez modyfikację czynności układu immunologicznego.
Historia transplantologii klinicznej w Polsce sięga lat 60. Pierwszy przeszczep nerki od dawcy zmarłego miał miejsce w styczniu 1966 roku w Warszawie, a od żywego – w 1966 r. we Wrocławiu. Przełomem w polskiej transplantologii był rok 1983, kiedy po raz pierwszy zastosowano cyklosporynę (lek immunosupresyjny), aby zapobiec odrzuceniu przeszczepu. Pierwszy udany przeszczep serca miał miejsce w Zabrzu w 1985 r. W 2006 r. w Trzebnicy dokonano pierwszej transplantacji kończyny górnej, natomiast w 2013 r. w Gliwicach przeszczepiono twarz.
Polską transplantologię nadzoruje Centrum Organizacyjno-Koordynacyjne ds. Transplantacji POLTRANSPLANT, które powstało w 1996 r. W 2016 r. liczba dawców zmarłych (u których stwierdzono nieodwracalne uszkodzenie mózgu) w Polsce wyniosła 677, z czego dawców rzeczywistych, od których pobrano narządy i/lub tkanki, było 544. W sumie dokonano niespełna 1500 przeszczepów narządów. Najczęściej przeszczepiano nerkę, wątrobę, serce, rzadziej nerkę i trzustkę jednocześnie bądź samą trzustkę oraz płuco. W blisko 1200 przypadkach przeszczepiono rogówkę.
W większości krajów żyjącym dawcą narządu może być wyłącznie osoba spokrewniona genetycznie czyli rodzice lub rodzeństwo. Najczęściej są przeszczepiane jednak narządy pobrane ze zwłok za zgodą dawcy. Wyróżnia się zgodę bezpośrednią czyli poprzez świadome wyrażenie woli lub domniemaną - jaką jest brak sprzeciwu wyrażony za życia.
Ponieważ transplantacja wymaga optymalnego dopasowania organu dawcy i biorcy na całym świecie istnieją ośrodki oraz organizacje posiadające bazy danych jak również koordynujące i wspierające działania związane z przeszczepami.
W 1995 roku została uchwalona Ustawa o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów do przeszczepów. Polska Ustawa Transplantacyjna powstała w 2005 r., a obecnie obowiązująca – w 2006 r. (znowelizowana m.in. w 2009 i 2017 r.). Ustawa określa, kto i w jakiej sytuacji może być dawcą, a także kto ma prawo pobierać oraz wszczepiać organy. Transplantacja znajduje poparcie w większości religii.
Autorzy:
Artykuł w trakcie opracowywania - prosimy o cierpliwość!
Autorzy:
CO TO JEST ZGODA DOMNIEMANA? WAŻNE!
Zastosowanie zgody domniemanej w transplantologii usankcjonowane zostało w polskim prawie. Normuje je Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów z 1 lipca 2005. Art. 5 rzeczonej ustawy stwierdza możliwość pobrania narządów przy braku wyrażonego za życia sprzeciwu:
Pobrania komórek, tkanek lub narządów ze zwłok ludzkich w celu ich przeszczepienia można dokonać, jeżeli osoba zmarła nie wyraziła za życia sprzeciwu.
Ustawa i wytyczne:
Ustawodawca zakłada, że zmarły zgadzał się na pobranie, chyba że wyraził sprzeciw. Artykuł ten stwierdza dalej, że w przypadku małoletniego lub innej osoby, która nie ma zdolności do czynności prawnych, sprzeciwu takiego dokonuje przedstawiciel ustawowy, przy czym może to uczynić jedynie za życia tej osoby. Małoletni, który ukończył 16 lat może też samodzielnie wyrazić sprzeciw. Art. 6 określa z kolei sposoby złożenia ważnego prawnie sprzeciwu, jako:
Wobec tego sprzeciw może zostać złożony w dowolnej z wymienionych wyżej form, a także w dowolnym momencie, np. przy przyjęciu do szpitala, w trakcie hospitalizacji. Może też być wycofany, w takiej formie, w jakiej został złożony. Kodeks etyki lekarskiej (art. 33) wspomina również jako warunek konieczny brak sprzeciwu zmarłego.
Wobec takich rozwiązań powołano w Polsce Centralny Rejestr Sprzeciwów. Rozpoczął on swą działalność w listopadzie 1996. Pod koniec 2004 odnotował on 23 786 sprzeciwów.
Ważną konkluzją jest fakt, że nie ma tutaj wspomnianej rodziny. Zdanie rodziny, a więc jej zgoda lub sprzeciw, nie jest zgodnie z prawem brane pod uwagę. Lekarz nie ma więc obowiązku starać się o wyrażenie zgody na przeszczep przez rodzinę dawcy. Jednakże zmarły mógł przedstawić swoje negatywne zdanie co do dawstwa rodzinie, co zgodnie z Ustawą stanowi ważną prawnie formę wyrażenia sprzeciwu, który należy uszanować. Zauważa się dalej, że w związku z tym zazwyczaj pyta się rodzinę o zdanie zmarłego, choć nie widzi takiego obowiązku nakładanego prawem. Zauważa się też, że wiąże się to często z wysłuchaniem opinii rodziny, nie widząc możliwości nieliczenia się z nim. Przestrzega się też przed straszeniem bliskich zmarłego konsekwencjami prawnymi za udzielenie informacji nieprawdziwych.
OŚWIADCZENIE WOLI
Niezależnie od przepisów prawnych wiele osób pragnie świadomie, za życia wyrazić chęć niesienia pomocy chorym potrzebującym przeszczepów.
Oświadczenie woli ma charakter jedynie informacyjny i nie trzeba go nigdzie zgłaszać ani rejestrować!
Każda osoba dorosła podpisująca oświadczenie woli, wyrażając zgodę na pobranie po śmierci swoich tkanek i narządów do przeszczepienia daje dowód świadomej chęci ratowania życia i przywracania zdrowia chorym ludziom.
Własnoręczne podpisanie oświadczenia ułatwia bliskim osoby zmarłej oraz lekarzom uszanowanie wyrażonej woli.
Oświadczenie woli może pobrać pod poniższym linkiem:
………………………………………
BAJKA ,,SERDUSZKO PLUSZOWEGO MISIA”
Zapraszamy do odsłuchania tej niezwykłej historii – bajki o akceptacji i zrozumieniu jakże trudnego tematu jakim jest transplantacja.
bajka mp3
Autorzy:
HISTORIA TRANSPLANTACJI W POLSCE
Początek transplantologii klinicznej w Polsce przypada na lata 60-te XX wieku. W styczniu 1966 roku w Warszawie miał miejsce pierwszy przeszczep nerki od zmarłego dawcy, a już niespełna dwa miesiące później we Wrocławiu dokonano pierwszego przeszczepu nerki pobranej od dawcy żywego.
Jednak dopiero rok 1983 był przełomem w polskiej transplantologii, kiedy to po raz pierwszy zastosowano lek immunosupresyjny, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepu.
W 1985 roku w Zabrzu zespół profesora Zbigniewa Religi dokonał pierwszego udanego przeszczepu serca, w 2006 r. w Trzebnicy dokonano pierwszej transplantacji kończyny górnej, w 2013 r. w Gliwicach przeszczepiono twarz, a w 2015 również w Gliwicach dokonano pierwszego złożonego przeszczepu narządów szyi (krtań, tchawica,gardło, przełyk, tarczyca).
Od 1996 roku polska transplantologia jest nadzorowana przez Centrum Organizacyjno-Koordynacyjne ds. Transplantacji POLTRANSPLANT.
W Polsce obowiązuje (znowelizowana m.in. w 2009 i 2017 r.) Ustawa Transplantacyjna która określa, kto i w jakiej sytuacji może być dawcą, a także kto ma prawo pobierać oraz wszczepiać organy.

TRANSPLANTACJA A KOŚCIÓŁ KATOLICKI?
Kościół Katolicki jest przychylny kwestii transplantologii. Wielokrotnie w tej sprawie wypowiadał się Papież Jan Paweł II:
,,Transplantacja to duży krok naprzód w służbie nauki dla człowieka i obecnie wielu ludzi zawdzięcza swoje życie przeszczepionemu narządowi. Co więcej, technika transplantacji udowodniła, że jest znaczącym sposobem osiągnięcia głównego celu całej medycyny – służenia ludzkiemu życiu. Dlatego też w Liście Encykliki „Evangelium Vitae” sugerowałem, że jedną z dróg pielęgnowania prawdziwej kultury życia jest dawstwo narządów, wykonywane w sposób etycznie akceptowalny, z zamiarem oferowania szansy na zdrowie, a nawet życie, chorym, którzy czasem nie mają innej nadziei”
Jan Paweł II , No. 86
CO PRZYNIÓSŁ ROK 2019 ?
Z danych wynikających z bazy POLTRANSPLANT, na Krajowej Liście Oczekujących na przeszczepienie narządu we wrześniu bieżącego roku w Polsce widniało 1962 osób.
Zmarłych dawców ogółem w roku 2019 odnotowano na miesiąc wrzesień 469. Dawców rzeczywistych zaś 363.
Kim jest dawca rzeczywisty?
Jest to zmarły, od którego przynajmniej jeden narząd został pobrany celem przeszczepienia. Ponad połowa dawców rzeczywistych to dawcy wielonarządowi tj. dawcy, od których pobrano celem przeszczepienia przynajmniej dwa różne narządy.
Szczegółowe statystyki dotyczące transplantacji w Polsce na rok 2019 znajdziecie pod linkiem:
http://www.poltransplant.org.pl/statystyka_2019.html
Autorzy:
Twoje TAK ma ZNACZENIE
Kampania powstała w roku 2016...dziesiątki rozmów, setki telefonów...tuziny podań... opór ? Oczywiście, że tak ! Jednak grono bardzo przychylnych zaangażowanych osób pomogło w stworzeniu tego niezwykłego wydarzenia !:) Zorganizowano I Edycję Kampanii Twoje TAK ma ZNACZENIE! Panel bezpłatnych badań, szereg konsultacji lekarskich, miasteczko dla dzieci. Media lokalne i ogólnopolskie ?! ...mówili:
,,to nie ma szans", a jednak ! ;)
Mamy rok 2019 i rozpoczynamy działania na rok 2020, na które pozwoliło założenie Fundacji Twoje TAK ma ZNACZENIE w Grudniu 2018 roku. Misją Fundacji jest organizacja akcji prozdrowotnych z badaniami przesiewowymi, profilaktycznymi oraz organizacja koncertów oraz licznych debat poruszających tematykę transplantacji, jej możliwości i ograniczeń. Głównym jednak wydarzeniem, na którym skupiamy się najbardziej jest Kampania Twoje TAK ma ZNACZENIE.

Więcej pod linkami:
https://www.facebook.com/twojetakmaznaczenie/
https://www.youtube.com/watch?v=D2bb3OuEC7Q
Liczba przeprowadzonych bezpłatnych badań w mieście Lubliniec w woj. Śląskim w poszczególnych latach.

Pomysłodawca akcji ,,Twoje TAK ma ZNACZENIE”? Jest młodym lekarzem, przez niektórych nazywanym niechlubnie ,, idealistą". Jednak przez jego działanie, szczerzenie pasji we współpracy z wieloma ludźmi stara się pokazać , że warto żyć! Żyć jak najdłużej w dobrym zdrowiu i żyć tak, by po śmierci móc nadal pomagać innym. To właśnie Karol i takim hasłem dzieli się, zachęcając do podjęcia tematu Transplantacji. Pierwszy zarzut w trakcie spotkań z przeciwnikami transplantacji to pojęcie śmierci. Przecież ktoś musi umrzeć, żeby ktoś mógł żyć! - słyszał niejednokrotnie. A gdyby spojrzeć w inny sposób? Ktoś może żyć, jeśli ja już nie mogę? Zderzył się z wieloma ludzkimi tragediami, jednak historia terminalnie chorego Darka, którego poznał w hospicjum, zmieniła Jego podejście do walki - walki do ostatniej chwili. Ten ponad 20-letni mężczyzna z rozsianą chorobą nowotworową rysując w ostatnich chwilach życia LOGO kampanii TWOJE TAK MA ZNACZENIE, której Karol był pomysłodawcą udowodnił, że nawet będąc na skraju wyczerpania fizycznego możemy walczyć o marzenia...o siebie! Jego determinacja i bolesna rehabilitacja doprowadziła do tego, iż ostatnie dni życia spędził z uśmiechem na twarzy, spełniając się jako grafik. Darek nie mógł nikomu pomoc poprzez oddanie narządów z powodu stanu jego zdrowia, sprawił jednak, iż Karol postanowił nie poddawać się w dążeniu do stworzenia kampanii prozdrowotnej promującej ideę Transplantacji. Jak sam cytuje: ,, Kiedy się budzę i serce moje bije, kiedy się budzę i oddycham. To biorę się za życie i żyje... Nie wzdycham! '' (słowa piosenki – Adam Berbesz).

Autor: